videoendoskopy medyczne

Urządzenie Mikulicza posiadało na końcu żarówkę

videoendoskopy medyczne
Pierwsze urządzenia celowo wykonane w celu endoskopii powstały w początkach XIX w.
Filip Bozzini (1773-1809) we Frankfurcie wykorzystał światło lampy gazowej w celu oświetlenia badanych endoskopem narządów.
Badano najczęściej pochwę, odbytnicę i dolną część gardła.

Jako ciekawostkę można podać, że Bozzini został ukarany przez władze swojego uniwersytetu ?za niezdrową ciekawość?.

Rozwój optyki i mechaniki precyzyjnej pozwolił na konstruowanie coraz lepszych endoskopów.
Pozwoliło to Adolfowi Kussmaulowi (1822-1902) z Fryburga w Niemczech na wykonanie w roku 1886 pierwszej gastroskopii.
Pacjentem był zawodowy połykacz noży z cyrku.

Wielkie zasługi dla rozwoju gastroskopii położył Jan Mikulicz-Radecki (1850-1905), który pracując wówczas w Wiedniu, konstruował wraz z inżynierami nowe typy endoskopów wykonując liczne badania górnego odcinka przewodu pokarmowego.

W roku 1881 opisał on gastroskopię, w czasie której rozpoznał raka żołądka.

W konkluzji artykułu stwierdził, iż spodziewa się że dzięki gastroskopii będzie można tę chorobę rozpoznawać w mniej zaawansowanych stadiach.
Istotnie w latach 60.
XX wieku w Japonii powstało pojęcie ?raka wczesnego? możliwego w praktyce do rozpoznania tylko endoskopowo.
Urządzenie Mikulicza posiadało na końcu żarówkę elektryczną.
Pod koniec XIX wieku rozwój endoskopii został nieco wstrzymany przez wprowadzenie do medycyny odkrytych w 1895 przez Wilhelma Roentgena promieni X.
Endoskopia powodowała wiele jatrogennych uszkodzeń przełyku i gardła, gdyż nie całe badanie (głównie wprowadzanie aparatu) odbywało się pod kontrolą wzroku badającego.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Endoskopia

Sonda kalibru minimalnie większego od wkładu

W trakcie badania monitoruje się saturację (pulsoksymetria) i w przypadkach spadków saturacji dodatkowo podaje się tlen.
W trakcie badania bronchoskopowego musi być zapewniony sprzęt do resuscytacji. Do obejrzenia jamy nosowo-gardłowej używa się także fiberoskopu.
Badanie zaś, pozwalające na obejrzenie migdałów, języczka, jamy nosowej i gardłowej, nazywane jest fiberoskopią.
Do jego wykonania nie jest potrzebne znieczulenie, gdyż jest bezbolesne i proste.
Sonda, kalibru minimalnie większego od wkładu do długopisu, wprowadzana jest przez nos.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Endoskopia

Po przejściu przez układ pokarmowy kapsułka

Endoskopia kapsułkowa ? badanie umożliwiające diagnostykę całego jelita cienkiego.

W odróżnieniu od innych badań endoskopowych, nie używa się do tego celu fiberoskopu w postaci giętkiej rury.

Pacjent połyka metalową kapsułkę, zawierającą w sobie miniaturową kamerę, która, przechodząc przez przewód pokarmowy pacjenta, wykonuje ok.

50000 zdjęć.

Zdjęcia te są przekazywane do urządzenia zamocowanego na brzuchu pacjenta.

Po przejściu przez układ pokarmowy, kapsułka jest wydalana. Główną wadą tego badania jest niemożność pobierania wycinków do badań histopatologicznych.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Endoskopia.

Widok do druku:

videoendoskopy medyczne

Poprzednie wpisy:

Następne wpisy: