stomatologia zachowawcza elbląg

Kiedy licówka?

przebarwienie korony zęba ? powstałe w wyniku martwicy zęba, stosowania leków w dzieciństwie, fluorozy, bądź wad rozwojowych szkliwa korekta kształtu zęba ? licówka pozwala na wydłużenie, skrócenie, poszerzenie lub zwężenie korony zęba w zależności od potrzeb, dlatego można ją stosować, gdy kształt zęba jest zaburzony złamanie brzegu siecznego zęba przedniego ? licówki w takiej sytuacji sprawdzają się lepiej i są bardziej estetyczne niż zwykłe wypełnienia kompozytowe, gdyż w przypadku tych drugich istnieje ryzyko utraty wypełnienia ze względu na duże siły działające w tym miejscu zamknięcie przerw między zębami (diastemy) ? dzięki licówkom można zmniejszyć, bądź całkowicie zamknąć przerwy między zębami, które często są przyczyną dyskomfortu jaki odczuwają osoby je posiadające Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Lic%C3%B3wka_(stomatologia)

Historia mostów kompozytowych

System mostów kompozytowych ? metoda stosowana w stomatologii, opracowana przez Cezarego Turostowskiego, przy współpracy z Katedrą Ortodoncji Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie. Pierwsze mosty wykonane zostały w Katedrze Ortodoncji i Ortopedii Szczękowej Pomorskiej Akademii Medycznej w 1992 roku.
Początkowo traktowane jako tymczasowe rozwiązanie, po siedmiu latach, w wyniku postępów badań nad mostami uzupełnienia te zaczęto traktować jako docelowe. Mosty początkowo wykonywano u pacjentów leczonych ortodontyczne z wrodzonym brakiem siekaczy bocznych górnych (dwójek). W późniejszych latach zaczęto uzupełniać także inne zęby, zwłaszcza przedtrzonowce.

W części przypadków wzbogacano most kompozytowy o licówkę lub wydmuszkę porcelanową co spowodowało zwiększenie atrakcyjności mostu.

Z czasem metoda ta znalazła także pozytywne zastosowanie wśród osób starszych. Różne metody wykonania mostów określono wspólną nazwą SMK systemu mostów kompozytowych1. Zwieńczeniem badań była praca doktorska napisana w czerwcu 1999 roku przez Cezarego Turostowskiego pt.

"Mosty kompozytowe konstrukcji własnej stosowane w odbudowie górnych bocznych siekaczy". Patronat nad pracą objęła Prof.dr hab.
Irena Karłowska. W roku 2003 zostały zorganizowane liczne cykliczne kursy2 dla zainteresowanych lekarzy, a także warsztaty w akademickich, ortodontycznych ośrodkach dydaktycznych w całej Polsce.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/System_most%C3%B3w_kompozytowych

Endodoncja - przebieg

stomatologia zachowawcza elbląg
W zależności od rozpoznania lekarz wybiera odpowiednią metodę leczenia kanałowego.
Jednak w dużym uproszczeniu, dla ogólnego zrozumienia aspektu leczenia kanałowego, przebieg leczenia wygląda następująco: otwarcie komory zęba i usunięcie martwej lub żywej miazgi (żywą usuwa się w znieczuleniu miejscowym) opracowanie kanału lub kanałów korzeniowych przy użyciu narzędzi kanałowych z obfitym płukaniem kanałów. W trakcie opracowywania kanałów korzeniowych następuje całkowite usunięcie miazgi kanałowej z kanału korzeniowego oraz toksyn bakteryjnych z kanalików zębinowych, dzięki czemu poszerzony kanał staje się odpowiednio przygotowany do wypełnienia.

Do przepłukiwania kanałów stosowany jest między innymi podchloryn sodu. osuszenie kanałów. wypełnienie kanałów materiałami biozgodnymi.

Czynność ta ma na celu szczelne zamknięcie światła kanału na całej długości do otworu fizjologicznego, aby uniemożliwić przenikanie bakterii z jamy zęba do tkanek okołowierzchołkowych.

Wypełnianie kanałów korzeniowych wymaga zastosowania różnych materiałów i technik.

Materiały wypełniające możemy podzielić na stosowane czasowo i stosowane na stałe do ostatecznego wypełnienia.

Najpopularniejszym materiałem do wypełniania kanałów korzeniowych na stałe jest gutaperka, która stosowana od blisko 100 lat, mimo wielu nowych materiałów, jest najlepszym wypełniaczem kanałów, dającym doskonałe efekty lecznicze. wypełnienie zęba. Najczęściej prawidłowo przeleczony ząb wypełnia się materiałami kosmetycznymi, do których należą materiały kompozytowe, kompomerowe i nowe materiały ormocerowe.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Leczenie_kana%C5%82owe.

Poprzednie wpisy:

Następne wpisy: